Edward Molkenboer en mevrouw van Huis bij TedXHaarlem

Interview met Edward Molkenboer – “We vragen mensen om 4 uurtjes van hun leven te doneren.”

Edward Molkenboer komt uit Haarlem, is 43 jaar en gelukkige vader van een zoontje van zes. Edward is initiatiefnemer van Buurtproject Koffieschenken en van de stichting Goed doen voor een Ander. Ik mocht hem interviewen over zijn project en de manier waarop hij vrijwilligers werft.

We hebben het interview opgenomen. Helaas is het geluid niet optimaal (leerpuntje), maar toch is de video de moeite waard om te bekijken. Onder de video staat een uitgeschreven verslag.

 

 

Verslag van het interview met Edward Molkenboer:

Kun je kort vertellen wat het project inhoudt? (0.39 min)

“Het project houdt in dat wij met de stichting eenzaamheid draaglijker willen maken voor eenzame ouderen en dat zijn we landelijk aan het opzetten. We vragen van mensen of ze ouderen in hun eigen buurt willen bezoeken en of ze dan vier uurtjes van hun leven willen doneren.”

“Het idee is dat je de eerste keer twee uur koffie drinkt met ouderen in je eigen buurt. Dan kom je alleen. De tweede keer besteed je weer twee uur, maar dan neem je een vriend of vriendin mee. Die vriend of vriendin neemt het als in een kettingreactie over. Dus als één persoon start en de kettingreactie begint te lopen dan worden steeds meer eenzame ouderen bezocht en dan kan je dus heel veel eenzame ouderen bereiken.”

Hoe ben je op het idee gekomen van dit doorgeefprincipe? (1.39 min)

“Ik ben op het idee gekomen omdat ik in 2015 mijn leven anders in wilde delen. Mijn tante vroeg wat ik wilde doen. Ik wilde goed doen voor een ander, maar wist nog niet wat. Mijn tante stelde voor dat ik koffie zou gaan schenken. Toen ben ik met mijn zoontje begonnen, elke week deed ik dat.”

“Op een gegeven moment begonnen vrienden te vragen waar ik mee bezig was, hoe het werkte en of dat nou leuk was. Dus ik zei: ‘Ga maar een keertje mee dan.’ Dus vrienden gingen mee, maar wat ik merkte was dat ze het na twee keer weer voor gezien hielden. Toen dacht ik: twee keer vinden mensen nog leuk maar daarna hangen mensen weer af omdat iedereen zijn eigen drukke leven heeft. Wat nou als je iets verzint waarbij je meerdere mensen toch laat koffie schenken? En zo ben ik hierop gekomen.”

 

“Maar toen zeiden mensen: ‘Ik vind het zo’n zielig verhaal, ik durf het niet eens te liken op Facebook’.

 

Deze manier lijkt vooral geschikt te zijn voor jongeren omdat het kort duurt. (2.57 min)

“Ja dat is inderdaad zo. Maar wat is de definitie van jong? Wat ik zie bij verzorgingstehuizen is dat vrijwilligers vaak gepensioneerden zijn of mensen waarvan de kinderen uit huis zijn, waardoor ze meer tijd hebben. Dat zijn mensen van rond de 50 en daarboven. De groep die wij aanspreken zijn pakweg 50 jaar en jonger (50 is ook nog jong trouwens 😊). Dat zijn mensen die een gezin hebben, die het druk hebben met hun werk of ze hebben geen gezin en dan hebben ze wel allemaal ambities. Voor die personen is dit ideaal, want vier uurtjes is wel te doen.”

Merk je ook aan jouw vrijwilligersbestand dat ze jonger zijn? (4.01 min)

“Ja, en dat merk ik vooral bij de personen die koffie schenken. Dat zijn voornamelijk vrouwen en vaak met kleine kinderen. Dat is ontstaan omdat ik het ook met mijn zoontje ben gaan doen. Zij zien dat het leuk is om hun kind te laten zien hoe het er aan toe gaat in een verzorgingshuis.”

“En ik kan me voorstellen dat als je vader of moeder wordt, dat je dan meer stil gaat staan bij je eigen oude dag. Ineens ben jij de ‘oudere’ geworden. Dat zie je veel terugkomen. Maar ook studenten zijn we nu aan het stimuleren. Want er is een enorme generatiekloof, en zij kunnen enorm veel leren van oudere mensen. Daarom vinden ze dit ook interessant.”

Op welke manier bereik je jouw vrijwilligers en dan met name de jongeren? (5.04 min)

“Social media! Als ik bekijk wie er komen koffie schenken en hoe we hen bereikt hebben, dan is dat vrijwel allemaal via social media. En de media die het verhaal opgepakt hebben.”

Ook voor Mevrouw van Huis heb je veel bereikt, kun je daar iets over vertellen? (5.37 min)

“Mevrouw van Huis was meer dan tien jaar eenzaam. Haar man was overleden én ze heeft haar zoon overleefd, dus ze heeft helemaal niemand meer. Er werd aan mij gevraagd door TED (TEDxHaarlem is een conferentie) om een praatje te houden over eenzaamheid. Dat wilde ik wel, maar ik wilde de zaal ook echt kennis laten maken met mensen die eenzaam zijn.”

“Ik heb mevrouw van Huis meegenomen en ik begon mijn verhaal met de vraag: ‘Wie wil er eenzaam sterven?’ En natuurlijk stak niemand zijn hand op. Want niemand wil in eenzaamheid sterven, of met een gevoel van eenzaamheid (want je sterft natuurlijk altijd alleen). Maar de realiteit is dat heel veel ouderen wel sterven in eenzaamheid omdat ze niemand meer hebben. En dat gun je natuurlijk niemand.”

Bekijk hier de Ted Talk van Edward op Youtube (Engels gesproken) 

“En toen heb ik mevrouw van Huis op het podium laten komen en verteld: ‘Dit is iemand die 98 is, niemand meer heeft en als wij niets doen zal zij sterven waarbij haar laatste jaren in eenzaamheid zijn. Is het niet mooi als we daar met zijn allen nu iets aan gaan doen?’”

“Ik zei: ‘Pak je telefoon, deel dit verhaal op social media en ga je vrienden stimuleren om een afspraak met haar te maken.’ We hadden online een agenda geplaatst en toen zijn mensen afspraken gaan vullen en nu zit haar agenda voor het hele jaar vol voor twee keer in de week.”

“Ze is dus 10 jaar eenzaam geweest en in vijf dagen heeft dat zich opgelost. En tegen de mensen die zich in wilden schrijven maar waarvoor geen plek meer was in de agenda, hebben we gezegd: ‘Er zijn nog meer mensen zoals mevrouw van Huis, dus schrijf je in voor het Buurtproject Koffieschenken.’”

“In het begin stond ik op het podium en konden we met het project Koffieschenken 65.000 uur realiseren, na mevrouw van Huis is dat in 5 à 6 weken opgelopen tot 120.000 uur. En al met die uren die wij nu verzameld hebben, gaan we het komende jaar 39 locaties in heel Nederland opstarten. We hebben zoveel uren, nu gaan we ze verzilveren.”

 

“Eenzaamheid draaglijker maken lijkt onmogelijk, totdat het gedaan is.”

 

Wat mij opviel, is dat jouw website uitstraalt: ‘Kom ons helpen’ maar ik krijg nergens het gevoel dat ik vrijwilligerswerk moet doen. (8.58 min)

“Ah, fantastisch. Dat is geen bewuste keuze. Maar wel prima, want het werkt. We hebben vrijwilligers genoeg. Als je 120.000 uur kan koffie schenken, dan heb ik vrijwilligers genoeg denk ik.”

Heb je nog een tip voor organisaties die (jonge) vrijwilligers willen werven? (9.40 min)

“Ik zit zelf nu pas twee jaar in het zorgdomein en ik had dus helemaal geen ervaring met de zorg. In het begin zette ik de eenzame ouderen neer als zielige oude mensen met een heel zielig verhaal die geholpen moesten worden. Dat deed ik omdat ik dat ook bij alle anderen zag. Zo ben ik ook met mevrouw van Huis gestart, de nadruk op zielig.”

“Maar toen zeiden mensen: ‘Ik vind het zo’n zielig verhaal, ik durf het niet eens te liken op Facebook’. En toen bedacht ik dat mevrouw van Huis ook helemaal niet zielig is. Die vrouw zit vol kracht en als je daarbij zit, ze is 98 en de energie straalt ervan uit. Het voelde niet goed en ik besloot haar te portretteren in haar kracht. Een hele krachtige vrouw waar je veel van kan leren.”

“Dus toen heb ik de shift gemaakt van een heel zielig persoon naar een heel krachtig persoon waarbij het enorm gezellig is om een praatje mee te maken. En toen ik dat deed, zag ik dat veel meer mensen gingen reageren. Want toen werd het een verhaal van hoop, van gezelligheid en van elkaar leren. Dus dat is wat ík geleerd heb en wat wij door gaan voeren. Niet uitgaan van zieligheid dat iemand geholpen moet worden, maar vanuit kracht en energie en hoop.”

Dat zie ik ook in je berichten terug, dat het niet zielig is maar dat er wel iets gedaan moet worden. Het inspireert. (12.20 min)

“Nog een tip: maak het ook persoonlijk, storytelling noemen ze dat. Geef het verhaal een gezicht en een naam en zorg dat die persoon ook bereikbaar is. Mevrouw van Huis is bereikbaar. Als je een poster maakt van een zielige dame in een rolstoel, dan weet ik niet waar die foto gemaakt is. Wie is die persoon, waar woont ze dan en wat is haar verhaal?”

“En daar is social media weer heel goed voor, mensen bereikbaar maken.”

Waar kunnen mensen jou en je stichting vinden? (13.20 min)

“Het belangrijkste is dat ze de stichting vinden. Als je stichting Goed doen voor een ander opzoekt op Facebook of Google dan kom je ons vanzelf tegen.”

Website Goed doen voor een Ander

Facebookpagina Goed doen voor een Ander

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *