Wie heeft mijn vrijwilliger gepikt?

Wie heeft mijn Vrijwilliger gepikt?

Ik was laatst bij een kringloopwinkel en daar vond ik het boekje ‘Wie heeft mijn Kaas gepikt?’. Het is een bekend managementboekje over weerstand bij veranderingen. Ik heb het gekocht, gelezen en natuurlijk zag ik een link met de veranderingen in vrijwilligerswerk. Dus als jij wel eens denkt:  ‘Wie heeft mijn Vrijwilliger gepikt?’, lees dan snel verder (en als je dat nooit denkt, mag je evengoed verder lezen ????).

Maak kennis met Pieker en Peins

Let op: Spoiler alert!

In het boekje wordt het verhaal verteld over twee minimensjes die samen met twee muizen in een groot doolhof wonen en leven van de kaas die ze vinden. De minimensjes heten Pieker en Peins en de muizen heten Snuffel en Snel.

Elke dag trekken de mensjes hun hardloopschoenen aan en gaan ze in het doolhof op zoek naar kaas. Als ze kaas gevonden hebben, eten ze hun buikje vol en gaan ze weer voldaan naar huis. De muizen doen hetzelfde.

Zoveel kaas, dat raakt nooit op

Op een dag komen ze op een plek waar ze enorm veel kaas vinden. Zoveel kaas dat ze er heel lang van kunnen eten. Elke dag gaan ze naar die plek toe en eten ze tot ze vol zitten en gaan ze weer naar huis en dat gaat heel lang goed. Ze bergen hun hardloopschoenen op, want ze hebben het goed en waarom zouden ze dan verder zoeken?

Help, de kaas is weg!

Maar op een dag wordt de kaas minder en raakt de voorraad op. De muizen hadden dat al aan zien komen en rennen meteen het doolhof weer in op zoek naar nieuwe kaas. Pieker en Peins hadden helemaal niet gezien dat de kaas op raakte en ze weten niet wat hun overkomt.

Ze zijn ook boos en ze vragen zich af wie de kaas gepikt heeft. Elke dag gaan ze terug naar de plek waar de kaas eerst was om te kijken of het misschien teruggebracht is, maar natuurlijk komt de kaas niet terug.

Dat gaat een tijdje zo door en de mensjes krijgen steeds meer honger. Op een dag vraagt Pieker zich af of ze niet eens op zoek moeten gaan naar andere kaas. Maar Peins is nog steeds boos, hij loopt maar te mopperen. Hij maakt zich zorgen en is bang. We hadden het hier toch goed? Ik wil helemaal niet weg . Die kaas moet gewoon terugkomen. Maar de kaas komt niet terug.

En zo zitten de minimensjes hele tijd te piekeren en te peinzen en zich zorgen te maken.

Op zoek naar nieuwe kaas

Op een dag besluit Pieker om toch maar op zoek te gaan naar nieuwe kaas. Hij snapt dat er niets zal veranderen en hij merkt dat ze steeds zwakker worden omdat ze geen eten hebben. Hij gaat op onderzoek uit en hoewel hij het heel eng vind gaat hij toch door. Peins peinst er niet over en blijft mopperend zitten waar hij zit.

Pieker vindt het spannend, want hij weet niet wat hij moet doen en wat hij tegen zal komen. Maar hij weet ook dat teruggaan geen optie is. Dus ondanks dat alles nieuw en vreemd is, gaat hij door. Af en toe vindt hij een paar blokjes kaas en Pieker begrijpt steeds beter dat hij al eerder op onderzoek uit had moeten gaan.

Hij realiseert zich ook dat de veranderingen al eerder zichtbaar waren als hij maar opgelet had. Eigenlijk hadden de muizen het veel slimmer gedaan.

Gelukkig is er nieuwe kaas

Hij gaat nog eens terug om Peins te halen, maar die blijft zitten waar hij zit. Hij houdt toch niet van nieuwe kaas. Dus gaat Pieker weer verder. Op een dag vindt Pieker een plek waar heel veel kaas ligt. Er zijn allemaal nieuwe smaken en hij eet zijn buikje rond.

Hij komt hier de muizen weer tegen, die hadden deze plek allang gevonden. Pieker blijft hier, maar heeft zijn les geleerd. Hij blijft alert op veranderingen en gaat regelmatig op onderzoek uit om te kijken of er nog meer nieuwe kaas is.

Of Peins ooit ook weg durft te gaan, vertelt het verhaal niet.

Wil je het boekje lezen en heeft jouw kringloopwinkel hem niet? Je kunt hem kopen via Bol.com.

De moraal van het verhaal

De moraal van dit verhaal is dat je maar beter kunt mee veranderen en het liefst voordat je daartoe gedwongen wordt. Op zijn weg door het doolhof schrijft Pieker allemaal inzichten op de muren om Peins de weg te wijzen. Een van de inzichten is als volgt: Als je niet verandert, sterf je uit.

En dat klinkt nogal wreed, maar het is wel toepasselijk op vrijwilligerswerk. Want het vrijwilligerswerk is ook aan het veranderen. Je kunt het niet meer tegenhouden. Maar als je blijft doen wat je altijd deed, kan het zomaar zijn dat jouw organisatie straks geen bestaansrecht meer heeft.

Weet jij al wie jouw vrijwilliger heeft gepikt?

Dus ga kijken welke veranderingen er gaande zijn en hoe je daarop kunt inspelen, voordat de vrijwilligerskaas helemaal op raakt. Wil je weten wat je nu al kunt doen om klaar te zijn voor de verandering die er aankomt? Misschien is de online training Klaar voor Jonge Vrijwilligers interessant voor je.

 

P.S.: Ik was ooit zoals Peins. Maar ik heb later net als Pieker ontdekt dat er nieuwe werelden open gaan, als je maar uit je vertrouwde omgeving durft te stappen. Laat in een reactie weten op wie jij het meeste lijkt.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *